GESCHIEDENIS
Ieder moment van het leven is een kans en de grootste kans is weten hoe waardevol die kans is.
Hazrat Inayat Khan
Van station voor de stoomtram tot Soefizaal
Het huis dat nu Anna Paulownastraat 78 is, was oorspronkelijk een station voor de stoomtram die de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij onderhield tussen station Hollands Spoor en Scheveningen.
Het is in 1886 gebouwd en niet opzienbarend, met een schuin dak en enkele bescheiden ornamenten.
Achter het huis, waar nu het Vredespaleis staat, lagen twee koninklijke buitens (Rustenburg en Buitenrust).
Er was een spoor emplacement aangelegd met maar liefst vijf sporen.
Van 1886 tot 1916 tufte hier om het kwartier een stoomtram langs, op weg naar de Duinstraat, later tot aan het strand in Scheveningen.
Daarvan is nu niets meer te zien. Binnen herinnert
alleen de merkwaardige indeling van hethuis er nog aan
waar zich loket en wachtkamer bevonden.
Het station is in 1916 tot woonhuis verbouwd. Begin jaren twintig vonden opnieuw verbouwingen plaats toen H.P. baron van Tuyll vanSerooskerken het pand kocht. Hij had het gekocht om er te wonen maar ook ten behoeve van het Soefiwerk.
In de Voorkamer van het huis werd de Universele Eredienst gehouden. Omdat deze kamer daarvoor al spoedig te klein werd, ontwierp de bekende Amsterdamse architect en soefi Piet Kramer – van zijn hand is in Den Haag ook De Bijenkorf – een nieuwe zaal op de plaats van de achtertuin.
Deze is in januari
Hoe is het centrum hier ontstaan?
De geschiedenis begint in Arnhem. Daar hield in januari 1921 de Indiase soefi-mysticus Hazrat Inayat Khan een lezing. Onder zijn publiek bevond zich Huib van Tuyll van Serooskerken, die toen in Arnhem woonde.
Over de ontmoeting met Hazrat Inayat Khan, die van beslissende invloed op zijn leven was, vertelt hij: “Ik ging naar het station om mijn Indiase gast op te wachten.
Het was donker op het perron en ik zocht met mijn ogen naar een Indiase figuur onder de reizigers die uit de trein stapten. Tot mijn verbazing hoorde ik plotseling een vriendelijke stem, die mij aansprak en zei:
‘How are you?’ Voor mij stond een kleine maar imposante figuur, donker van gelaatskleur, in het zwart gekleed, met een zwarte fez op!”.
De ontmoeting maakte direct een diepe indruk op hem.
Van Tuyll van Serooskerken voelde dat achter de sobere woorden iets veel groters schuilging.
Na de lezing had hij thuis de gelegenheid om met de Murshid (=meester) daarover door te praten. Hij zou er later over zeggen: “Als er iets is, dat ik in woorden zou moeten vervatten wat deze ontmoeting mij gebracht heeft, dan zou ik zeggen: ‘door hem kreeg ik het geloof in God terug”.
Hazrat Inayat Khan reisde rond om overal in Europa lezingen te houden en Van Tuyll van Serooskerken zocht hem dat jaar regelmatig op, in Londen, in Frankrijk en Zwitserland.
In Londen maakt hij voor het eerst een Universele Eredienst mee. Al spoedig neemt hij een nieuwe soefi-voornaam aan, welke hij kreeg van Hazrat Inayat Khan: Sirdar.
Bouw van de Soefizaal
Sirdar van Tuyll van Serooskerken trouwde in 1922 met de bekende illustratrice van kinderboeken Saida Henriëtte Willebeek Le Mair. Zij woonden eerst in Katwijk aan Zee, maar besloten in 1923 om in Den Haag te gaan wonen.
Ze kochten het oude stationsgebouw van de stoomtram, aan de Anna Paulownastraat.
Hazrat Inayat Khan bezocht hen vaak in dat huis en gaf er vele lezingen in de voorkamer, waar ook de Universele Erediensten werden gehouden.
Al spoedig werd de voorkamer te klein voor deze activiteiten en vroeg Sirdar de bekende Amsterdamse architect en soefi Piet Kramereen ontwerp te maken voor een grote zaal met 200 zitplaatsen op de plaats van de achtertuin van het huis.
Hoewel Hazrat Inayat Khan de nieuwe zaal nooit heeft gezien, zei hij tegen Sirdar, kijkend uit het raam van de tuinkamer, dat hij de plaats voor de nieuwe Soefizaal heel goed vond.
Zo gebeurde het dat op 29 januari 1929 de nieuwe zaal feestelijk werd geopend met een Universele Eredienst.
Geschilderd door Noor-un-Nissa Inayat-Khan
